Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 11 Απριλίου 2014

Η γένεση της θεωρίας της σχετικότητας


Η θεωρία της σχετικότητας αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις του εικοστού αιώνα.
Αυτό διότι άλλαξε εντελώς την εικόναι που έχουμε για τον κόσμο. Η θεωρία της σχετικότητας (ειδική) στηρίζεται στο λογικό φυσικό αξίωμα, δηλαδή ότι οι φυσικοί νόμοι παραμένουν αναλλοίωτοι (παραμένουν οι ίδιοι και έχουν την ίδια μορφή) κατά την μετάβαση από ένα φυσικό σύστημα αναφοράς σε ένα άλλο το οποίο κινείται με σταθερή ταχύτητα εν σχέσει με το πρώτο.
Άρα παρατηρητές που βρίσκονται σε φυσικά συστήματα αναφοράς, που βρίσκονται σε σχετική κίνηση μεταξύ τους αντιλαμβάνονται τους ίδιους φυσικούς νόμους.

Τα επτά επίπεδα της Δημιουργίας, η ανθρώπινη αθανασία και η σύγχρονη φυσική

Εάν μελετήσει κανείς τα κείμενα αρχαίων πολιτισμών, φιλοσοφικών συστημάτων και θρησκειών όπως αυτών της Αρχαίας Ελλάδας, της Αρχαίας Αιγύπτου, της Βαβυλώνας αλλά και αυτών της Ινδίας και της Κίνας, θα δει κανείς ότι όλα ανεξαιρέτως αναφέρονται στην ύπαρξη επτά επιπέδων στα οποία χωρίζεται ολόκληρη η δημιουργία.
Στον Χριστιανισμό τα επτά αυτά επίπεδα αναφέρονται ως επτά ουρανοί ή επτά σύμπαντα, τα οποία κατοικούνται από όντα όπως οι άγγελοι, ενώ το ανθρώπινο γένος δημιουργήθηκε και βρίσκεται στο πρώτο.Τα επίπεδα (σύμπαντα) περιέχονται το ένα μέσα στο άλλο και τα όντα που βρίσκονται σε υψηλότερο επίπεδο, θεωρώντας ως ανώτερο το έβδομο, έχουν μεγαλύτερη αντίληψη της ύπαρξης και της δημιουργίας, εν σχέσει με αυτά που βρίσκονται στα κατώτερα επίπεδα.

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Η κβαντομηχανική από τον Bohr μέχρι τον Schrödinger


Η γέννηση της Κβαντικής Θεωρίας αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες επιστημονικές επαναστάσεις του εικοστού αιώνα. Το περιεχόμενό της μας έκανε να αναθεωρήσουμε την εικόνα που είχε ο άνθρωπος για το κόσμο.

Στην ουσία η κβαντομηχανική δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μηχανική στην οποία  υπακούουν τα μικροσκοπικά σωματίδια της ύλης και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούν, σε αντίθεση με την κλασσική φυσική που διέπει τα μακροσκοπικά υλικά αντικείμενα.
Κατά συνέπεια η κβαντομηχανική περιγράφει τον μικρόκοσμο ενώ η κλασσική φυσική τονμακροσκοπικό κόσμο που αντιλαμβανόμαστε στην καθημερινή μας εμπειρία.
Οι νόμοι που διέπουν τον μικρόκοσμο διαφέρουν εντελώς από αυτούς που διέπουν τα μακροσκοπικά υλικά αντικείμενα και έρχονται σε αντίθεση με την εμπειρική μας διαίσθηση. 
Ωστόσο η κβαντομηχανική αποτελεί μια εξαιρετικά ακριβή, λογική μαθηματική δομή που περιγράφει πολύ καλά τη φύση.

Κυριακή 4 Αυγούστου 2013

Η κβαντική περιγραφή του κόσμου και η διαμάχη υλισμού και ιδεαλισμού - Γ΄ ΜΕΡΟΣ - Οι Πολιτικές προεκτάσεις


Γράφει Ο Andreas Apollon EL
Εν αντιθέσει με τον Ιδεαλισμό, ο Υλισμός έχει ως θεωρητική μεταφυσική βάση την άρνηση της ύπαρξης του Θεού και φυσικά την άρνηση της ύπαρξη του Πνεύματος, ως αυθύπαρκτη οντότητα. Για τους Υλιστές φιλοσόφους με κύριο εκφραστή τους τον Κάρλ Μαρξ ( Λεβί ), ο οποίος εμπνεύστηκε από τους αρχαίους Σοφιστές φιλοσόφους, η μοναδική οντότητα που συνιστά την ουσία των πραγμάτων είναι η Ύλη. Ο Μαρξ και έπειτα ο Ένγκελς (Engels) υποστήριξαν τον Διαλεκτικό Υλισμό. Η διαλεκτική διαδικασία κυριαρχεί στην υλική πραγματικότητα όπως πίστευαν και οι οπαδοί του Διαλεκτικού Ιδεαλισμού, ωστόσο δεν πηγάζει ούτε εφαρμόζεται στον κόσμο από τον Θεό αλλά είναι μηχανιστικής φύσεως ιδιότητα της Ύλης.

Τρίτη 30 Ιουλίου 2013

Η κβαντική περιγραφή του κόσμου και η διαμάχη υλισμού και ιδεαλισμού - Β΄ Μέρος-Η Ιδεαλιστική Δυναμική


Γράφει ο Andreas Apollon EL
Οι δύο αυτές βασικές φιλοσοφικές σχολές, ο Ιδεαλισμός και ο Υλισμός, αποτελούν θεωρητική μεταφυσική βάση για την ανάπτυξη πολιτικών πεποιθήσεων (θεωριών) καθώς και απόψεων γύρω από την ανθρώπινη υπόσταση και τη σχέση της με το Θεό.
Ο Hegel (Έγγελος) για παράδειγμα ως Ιδεαλιστής φιλόσοφος και υποστηρικτής της πνευματοκρατικής θεώρησης του κόσμου εκκινώντας από την ευαγγελική ρήση: " Και ο Λόγος σάρξ εγένετο " και στηριζόμενος στους Αρχαίους Έλληνες Ιδεαλιστές φιλοσόφους, Πλάτωνα και Αριστοτέλη, κατέληξε στην εξής θεώρηση:
Η Ιδέα (Λόγος, Θείο Πνεύμα) ως πρωταρχική αυθύπαρκτη "καθαρή" πνευματική οντότητα μετασχηματίζεται σε υλική φύση και κατά αυτήν την έννοια δημιουργεί το Σύμπαν. Στη συνέχεια από την σύνθεση των δύο αυτών αντίθετων οντολογικών πόλων, Θείου Πνεύματος (Ιδέα) και Υλικού Σύμπαντος, δημιουργείται η νοήμων ύλη και μέσω αυτής εκδηλώνεται η ανθρώπινη νόηση ως έμμεση εκδήλωση του απολύτως "καθαρού" (άνευ ύλης) Θείου Πνεύματος (Ιδέα, Λόγος).

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Η κβαντική περιγραφή του κόσμου και η διαμάχη υλισμού και ιδεαλισμού

                                                                   
                                
Γράφει ο Andreas Apollon EL
Από την Αρχαία Ελλάδα, υπήρχε η διαμάχη μεταξύ των φυσικών φιλοσόφων αλλά και μεταφυσικών για τη φύση της ύλης και του πνεύματος και την μεταξύ τους σχέση. Οι διάφοροι φιλόσοφοι βάσει των απόψεών τους σε αυτό το θέμα στήριζαν μια ολόκληρη οντολογική φιλοσοφία, η οποία είχε και κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Οι τρεις βασικές σχολές φιλοσόφων ήταν η σχολή των Υλιστών, του Πνευματικού Μονισμού και του Δυϊσμού Ύλης και Πνεύματος. Ο Υλισμός υποστηρίζει ότι ΤΟ ΟΝ ( η ύπαρξη) συνίσταται εξ ολοκλήρου από Ύλη. Η ουσία δηλαδή των πραγμάτων είναι η ύλη, η οποία είναι  ένα παθητικό υπόστρωμα.
Αμιγείς Υλιστές φιλόσοφοι ήταν κατά βάσει οι περισσότεροι εκ των Σοφιστών. Την Ύλη ως παθητικό υπόστρωμα και ουσία όλων των πραγμάτων θεωρούσαν κατά κάποιον τρόπο και ορισμένοι εκ των Προσωκρατικών Φυσικών Φιλοσόφων, ωστόσο θεωρούσαν ως κινητήριες δυνάμεις τη Ψυχή και τον Νου. Κοινό όλων αυτών των φιλοσόφων ήταν ο ισχυρισμός ότι η Ύλη είναι οντολογικά ανεξάρτητη. Από τους μεταγενέστερους Ευρωπαίους φιλοσόφους που υποστήριξαν τον αμιγή Υλισμό, πιο σημαντικοί ήταν ο Μαρξ και ο ‘Ενγκελς.